بیوگرافی

با

محسن رضايی

آشنا شوید

محسن رضايی

محسن رضایی در دهم شهریور سال ۱۳۳۳ در روستای بنه وار از توابع شهرستان لالی در استان خوزستان به دنیا آمد. نام اصلی او سبزوار رضایی میرقائد بود.
در سال ۱۳۵۲ جهت تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه علم و صنعت به تهران آمد و وارد مبارزات چریکی علیه سلطنت پهلوی شد. در آن هنگام او از اعضای بلندپایهٔ گروه چریکی اسلامی منصورون بود.پس از انقلاب ۱۳۵۷ این گروه به همراه شش گروه دیگر سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را تأسیس کردند. محسن رضایی پس از تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۸ به عضویت شورای مرکزی سپاه درآمد و به مدت دو سال مسئولیت اطلاعات سپاه را بر عهده داشت در سن ۲۷ سالگی و در نخستین ماه‌های جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۰، به فرمان روح‌الله خمینی به فرماندهی سپاه پاسداران ایران منصوب شد. روح‌الله خمینی حکم فرماندهی رضایی را با نام محسن رضایی صادر نمود و بعد از آن زمان بود که رضایی نامش را رسماً به محسن رضایی میرقائد تغییر داد، شناسنامه المثنی گرفت. وی در دوران جنگ به عنوان فرماندهٔ ستاد کل نیروهای مسلح و به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برگزیده شد و این سمت را در طول جنگ هشت ساله ایران و عراق برعهده داشتاو در سال ۱۳۵۳ در رشته مهندسی مکانیک وارد دانشگاه علم و صنعت شد اما به دلیل فعالیت‌های سیاسی تحصیل را رها کرد. پس از پایان جنگ ایران و عراق، محسن رضایی تحصیلات مهندسی خود را نیمه کاره گذاشت و در مقطع کارشناسی رشته اقتصاد در مرکز آموزش سازمان برنامه و بودجه به ادامه تحصیل پرداخت و پس از مدتی، وی توانست در سال ۷۹ دکترای خود را از دانشگاه تهران دریافت نماید.
وی در زمان فرماندهی سپاه پاسداران، دانشگاه امام حسین، دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله و دانشکده فرماندهی سپاه را تأسیس کرد. در سال ۱۳۶۸ و پس از پایان جنگ، او قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا در سپاه پاسداران را راه‌اندازی کرد و اجرای چند طرح عمرانی را زیر نظر وزیر مسکن دولت علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی بر عهده داشتمحسن رضایی بعد از کناره‌گیری از فرماندهی سپاه پاسداران در سال ۱۳۷۶ از حضور در کلیه نیروهای نظامی کناره گیری نمود و وارد دنیای سیاست شد.در سال ۱۳۷۶ با حکم آیت الله خامنه‌ای، به سمت دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام منصوب و به ریاست کمیسیون اقتصاد کلان مجمع تشخیص مصلحت برگزیده شد. محسن رضایی در این سال‌ها فعالیتش را در مجمع تشخیص مصلحت نظام متمرکز کرده‌است. از کارهای او در این شورا می‌توان به نقش او در تدوین سند چشم انداز بیست ساله ایران و نیز اصلاح قانون سرمایه‌گذاری خارجی در مجمع تشخیص مصلحت اشاره نمود